Волуменот на тишината

Зачувано под: поезија — venera at 3:14 pm on сабота, март 29, 2014  Tagged

silence_by_wickednox1

(хаику пукнатини)

*

Молчам. Молчиш ти.

Премногу долго трае

Станува тесно.

*

Притиска зборот.

Држи го силно да не

удри во ѕидот.

*

Ако го пуштиш

низ процеп, нема да се

врати истиот.

*

Чувај го внатре

се уште има место,

нека притиска.

Празни зборови

Зачувано под: поезија — venera at 11:47 am on четврток, март 27, 2014  Tagged

dv766095

Ја поправаме комуникацијата

како да лепиме парченца

од скршена вазна.

Споредуваме агли

и ги вклопуваме,

внимавајќи да не се расечиме.

Лепиме а знаеме

дека ќе пропушта вода.

Лепиме, за да биди празна.

Сепак лепиме.

Колку празнина собира

во една лепена вазна?

Висок напон

Зачувано под: поезија — venera at 11:46 am on четврток, март 27, 2014  Tagged

70225

Кога правевме нов

распоред на ѕвездите,

останаа неколку вишок,

па ги сочував во фиока,

како резервни.

Се потрошија..

Една по една,

сите прегореа.

Лош спој сме,

иако не признаваме.

Наместо да се адаптираме,

ние остануваме

под висок напон

да го делиме

тоа што остана -

мракот.

Ништо ново

Зачувано под: поезија — venera at 11:44 am on четврток, март 27, 2014  Tagged

shutterstock_138466490

Светот се подготвува

за нова војна,

Македонија за нови избори,

медиумите за нови „бомбастични“ наслови,

овошните дрвја за нови плодови,

пијаницата на шанкот за нов пијалок,

студентите за нова испитна сесија,

пензионерите за нови активности,

вработените за нови пасивности,

астролозите за нов хороскоп

астрономите за супернова,

конспираторите за нов крај на светот,

јас и ти за уште еден нов ден

во кој ќе не промашат сите новини.

Навистина, се е по старо…

Бон тон

Зачувано под: поезија — venera at 11:59 am on петок, август 23, 2013
teather-mask-330627
Не можеш да ја мериш искреноста
додека пристојноста ја засекува
мислата по должина
со аглите на
неизговорените зборови.
Добрите манири не се
отворена кредитна картичка
за да можеш
да потрошиш повеќе
отколку што имаш.
Нека не те залажуваат -
никој не бара од нас
да бидеме тоа што сме,
сосем доволно им е
ако можеме да бидеме
тоа што тие се.
Толку е лесно.
Затоа стануваме тешки.

Сума сумарум

Зачувано под: поезија — venera at 11:56 am on петок, август 23, 2013
hour-glass
Далечината ја мериме со време
наместо со километри.
Три часа возење.
30 минути пешачење.
20 светлосни години од нас.
И работата ја мериме со време
како вложен труд.
Осум часа дневно,40 неделно.
Еден час прекувремено.
10 години работен стаж.
Пријателството исто така
почна да се мери со време.
Она слободното.
Имање/немање време за
Осум минути телефонски разговор.
Два часа кафе муабет.
Целовечерна забава.
Љубовта ја мериме со време
на вложени емоции.
Пет години поминати заедно.
Три години во брак.
Љубов изнајмена на час.
Создаваме калапи во кои
собираме парчиња време
и ги обликуваме.
Мерка за должина,
мерка за тежина,
мерка за делување,
мерка за чувствување,
мерка за постоење,
платежна валута.
Обид да се измери немерливото.
Да се потроши неистрошливото.
Временски тегови
за да го извагаме животот.
И да го платиме
својот дел од бескрајот.

траги

Зачувано под: поезија — venera at 11:59 am on недела, февруари 17, 2013

574628_10151272026630965_2002221764_n

Извади ги од глава

плановите за иднината

и стави ги во чаша со вода

покрај креветот,

како баба ми забите.

На крајот од денот

распаднати сме на ситни делчиња

и ноќта ги склопуваме,

секогаш на различен начин,

за да се разбудиме сосем нови.

Се уште сме тие,

од истиот материјал

но поинаку изградени.

Мисли од пвц чекаат

да добијат нова форма

и нова намена.

Како мокри стапалки

на жежок асфалт

ги оставаме зад нас

личните впечатоци.

Останува сочувано

само она

кое сме го изгубиле.

украси на полица

Зачувано под: поезија — venera at 11:57 am on недела, февруари 17, 2013

59673_10151108453010965_544297537_n

Куп убави зборови

во разни големини и форми.

Како украси на полица,

стојат бесполезно

и фаќаат прашина.

Се уморив бришејќи ги.

Земи си ги со себе

од другата страна

на огледалото,

пред да почнам

да те гаѓам со нив

во напад на искреност.

Или само замолчи.

Барем ѕидот на тишината

нема полици.

троа хаику

Зачувано под: поезија — venera at 8:46 am on сабота, ноември 3, 2012

haiku

Се спушта магла.

Дојди додека патот

не се изгубил.

*****

Голи вистини

смрзнуваат пред очи.

Пушти ги внатре.

*****

Додека мерев

длабочина на поглед,

потона мигот!

човек на човека му е Ганди

Зачувано под: поезија — venera at 7:41 pm on четврток, октомври 18, 2012

world_logo

Промените во светот започнуваат

со промените во нас.

Толку го променивме светот,

што не личиме на себе повеќе.

Зарем не се умори?

Ајде, да одмориме малку.

Да бидеме денес

исти како порано.

Гушни ме како некогаш.

Утре, пак ќе го менуваме светот.

Следна страница »